قراردادهای آتی دائمی: راهنمای کاملی برای معامله‌گران صرافی‌های ارز دیجیتال

قراردادهای آتی دائمی، قراردادهای مشتقه غالب در بازارهای ارزهای دیجیتال هستند که به معامله‌گران اجازه می‌دهند تا روی حرکات قیمت بیت‌کوین و سایر دارایی‌های دیجیتال با اهرم بالا و موقعیت‌های باز به طور نامحدود، گمانه‌زنی کنند. برخلاف قراردادهای آتی سنتی، قراردادهای آتی دائمی، معاملات مداوم را ارائه می‌دهند و تاریخ انقضای ثابتی ندارند، بنابراین قیمت قرارداد از طریق مکانیسم نرخ تأمین مالی نزدیک به بازار نقدی پایه نگه داشته می‌شود. برای معامله‌گرانی که در حال بررسی صرافی‌های بیت‌کوین و بازارهای ارزهای دیجیتال هستند، درک نحوه عملکرد قراردادهای آتی دائمی برای بهره‌برداری از نوسانات، مدیریت ریسک و انتخاب بهترین صرافی‌های ارزهای دیجیتال برای معاملات اهرمی ضروری است.

این راهنمای جامع، معاملات آتی دائمی را از پایه توضیح می‌دهد، آن را با معاملات آتی سنتی مقایسه می‌کند، پویایی نرخ تأمین مالی و ساختار بازار را بررسی می‌کند و مراحل عملی برای معامله ایمن معاملات آتی دائمی در صرافی‌های پیشرو ارزهای دیجیتال را تشریح می‌کند. همچنین ملاحظات نظارتی، ساختارهای کمیسیون صرافی و ابزارهای مدیریت ریسک را که به معامله‌گران اجازه می‌دهد موقعیت‌های بزرگتر را با سرمایه کمتر کنترل کنند، پوشش می‌دهد.

قراردادهای آتی دائمی چیست؟

قراردادهای آتی دائمی، که به عنوان قراردادهای دائمی یا آتی‌های دائمی نیز شناخته می‌شوند، قراردادهای مشتقه‌ای هستند که قیمت یک دارایی پایه، مانند بیت‌کوین، اتر یا سایر ارزهای دیجیتال را بدون تاریخ انقضا دنبال می‌کنند. قراردادهای آتی دائمی با حفظ قیمت‌ها مطابق با بازار نقدی با استفاده از یک پرداخت دوره‌ای به نام نرخ تأمین مالی کار می‌کنند. این طراحی، محدودیت کلیدی قراردادهای آتی سنتی را که چرخه‌های انقضای ثابتی را فهرست می‌کنند و اغلب برای حفظ ریسک نیاز به تغییر موقعیت‌ها دارند، حل می‌کند.

در بازارهای کریپتو، قراردادهای آتی دائمی، نقدینگی عمیق، معاملات شبانه‌روزی و گزینه‌های مارجین انعطاف‌پذیر را ارائه می‌دهند. معامله‌گران می‌توانند موقعیت خرید یا فروش (long or short) روی دارایی پایه ایجاد کنند و تا زمانی که الزامات مارجین برآورده شود، موقعیت را به طور نامحدود باز نگه دارند. قابلیت فروش (short) در کنار اهرم، قراردادهای آتی دائمی را به ابزاری کارآمد برای پوشش ریسک دارایی‌های موجود یا گمانه‌زنی در مورد شرایط بازار صعودی و نزولی تبدیل می‌کند.

قراردادهای آتی دائمی در مقایسه با قراردادهای آتی سنتی

برخلاف قراردادهای آتی سنتی، قراردادهای آتی دائمی تاریخ انقضا ندارند. در بازارهای تحت نظارت کمیسیون معاملات آتی کالا برای نفت، ذرت یا فلزات، قیمت‌های آتی با نزدیک شدن به تاریخ انقضا، تمایل به همگرایی به قیمت نقدی دارند. قراردادهای آتی دائمی این فرآیند همگرایی را با مکانیسم نرخ تأمین مالی جایگزین می‌کنند که قیمت آتی دائمی را در فواصل منظم به سمت قیمت نقدی سوق می‌دهد. این طراحی، معاملات مداوم را بدون نیاز به تغییر قراردادها از یک ماه به ماه دیگر امکان‌پذیر می‌سازد.

قراردادهای آتی سنتی همچنین در صرافی‌هایی با برنامه‌های استاندارد تسویه و پرداخت و نظارت دقیق نظارتی فعالیت می‌کنند. در مقابل، بسیاری از صرافی‌های کریپتو، قراردادهای آتی دائمی را در محیطی با دسترسی جهانی اجرا می‌کنند که در آن چشم‌انداز نظارتی بر اساس حوزه قضایی متفاوت است. برخی از پلتفرم‌ها به معامله‌گران بین‌المللی خدمات ارائه می‌دهند، در حالی که برخی دیگر، به ویژه در ایالات متحده، تحت نظارت کمیسیون معاملات آتی کالا و سایر نهادهای نظارتی فعالیت می‌کنند و به جای قراردادهای دائمی، محصولات خاص آتی بیت‌کوین را ارائه می‌دهند.

نحوه عملکرد قراردادهای آتی دائمی در بازارهای کریپتو

معاملات آتی دائمی از طریق ترکیبی از مارجین، اهرم و نرخ تأمین مالی که دارندگان موقعیت‌های خرید و فروش را متعادل می‌کند، کار می‌کنند. معامله‌گران وثیقه، اغلب به صورت استیبل کوین یا دارایی‌های کریپتو، واریز می‌کنند و می‌توانند موقعیت‌های بزرگتر را با استفاده از اهرم کنترل کنند. اگر بازار برخلاف یک موقعیت حرکت کند، آستانه حاشیه نگهداری تعیین می‌کند که آیا موقعیت باز می‌ماند یا برای جلوگیری از ضرر بیشتر، منحل می‌شود.

مکانیسم نرخ تأمین مالی و شاخص حق بیمه

مکانیسم نرخ تأمین مالی، هسته اصلی قراردادهای آتی دائمی است. نرخ تأمین مالی، پرداختی دوره‌ای است که بین موقعیت‌های خرید (long) و موقعیت‌های فروش (short) رد و بدل می‌شود تا قیمت قرارداد با قیمت لحظه‌ای (spot) هماهنگ باشد. هنگامی که قیمت قراردادهای آتی دائمی با قیمتی بالاتر از قیمت بازار لحظه‌ای معامله می‌شود، دارندگان موقعیت خرید (long) معمولاً به دارندگان موقعیت فروش (short) پول پرداخت می‌کنند. هنگامی که قراردادهای دائمی با قیمتی پایین‌تر از قیمت بازار لحظه‌ای معامله می‌شوند، دارندگان موقعیت فروش (short) پول پرداخت می‌کنند. در بسیاری از صرافی‌ها، نرخ تأمین مالی بر اساس شاخص حق بیمه‌ای محاسبه می‌شود که از اختلاف قیمت بین قراردادهای دائمی و قیمت شاخص که از چندین بازار لحظه‌ای تهیه شده است، به دست می‌آید.

پرداخت‌های تأمین مالی معمولاً هر هشت ساعت یکبار انجام می‌شوند، هرچند فواصل زمانی می‌تواند در صرافی‌های مختلف متفاوت باشد. این پرداخت دوره‌ای، معامله‌گران را به فرصت‌های آربیتراژ تشویق می‌کند و قیمت قراردادهای آتی دائمی را به سمت قیمت نقدی دارایی پایه سوق می‌دهد. در بازارهای پرنوسان ارزهای دیجیتال، که نوسانات بازار رایج است، پویایی نرخ تأمین مالی می‌تواند با تغییر شرایط بازار به سرعت تغییر کند.

اهرم، مارجین و نقدینگی

معاملات آتی دائمی به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که با استفاده از اهرم، موقعیت‌های بزرگتری را با سرمایه کمتر کنترل کنند. اهرم بالا می‌تواند سود را افزایش دهد اما ضررها را نیز تشدید کند، بنابراین مدیریت دقیق ریسک بسیار مهم است. حاشیه نگهداری حداقل وثیقه مورد نیاز برای باز نگه داشتن یک موقعیت است. اگر موجودی حساب به دلیل حرکات نامطلوب قیمت از الزامات نگهداری کمتر شود، موتور ریسک بورس می‌تواند برای جلوگیری از ضرر بیشتر و حفظ کارایی بازار، نقدینگی را فعال کند.

صرافی‌های مختلف، سطوح اهرمی و حالت‌های مارجین متغیری را ارائه می‌دهند. مارجین متقاطع از کل موجودی حساب به عنوان وثیقه برای همه موقعیت‌ها استفاده می‌کند، در حالی که مارجین ایزوله، ریسک را به یک موقعیت خاص محدود می‌کند. معامله‌گران باید اهرم، قیمت‌های نقدینگی و استفاده از مارجین خود را رصد کنند و بدانند که چگونه نرخ‌های تأمین مالی و کارمزدها بر سودآوری تأثیر می‌گذارند.

چرا قراردادهای آتی دائمی بر بازارهای ارزهای دیجیتال تسلط دارند؟

معاملات آتی دائمی به دلیل ترکیب نقدینگی عمیق، معاملات مداوم و اهرم انعطاف‌پذیر، به مشتق پیشرو در بازارهای کریپتو تبدیل شده است. این قراردادها معامله‌گران ارزهای دیجیتال را قادر می‌سازند تا شرط‌بندی‌های جهت‌دار، دارایی‌های پوشش ریسک یا استراتژی‌های خنثی بازار را با دسترسی شبانه‌روزی دنبال کنند. توانایی باز نگه داشتن موقعیت‌ها به طور نامحدود، مدیریت ریسک را ساده می‌کند و از اکوسیستم گسترده‌ای از استراتژی‌ها برای شرکت‌کنندگان خرد و میزهای نهادی پشتیبانی می‌کند.

نقدینگی بیشتر و ساختار بازار

معاملات آتی دائمی اغلب گردش مالی روزانه بالاتری نسبت به معاملات آتی سنتی روی دارایی‌های رمزنگاری معادل دارند، زیرا نقدینگی را در یک قرارداد واحد و بدون انقضا متمرکز می‌کنند. این ساختار بازار، پراکندگی در تاریخ‌های انقضای متعدد را کاهش می‌دهد و می‌تواند اسپردهای کمتر و عمق بهتری را ارائه دهد. بازارسازان و آربیتراژگران به همسو نگه داشتن قیمت قرارداد با قیمت لحظه‌ای کمک می‌کنند و کشف قیمت و کارایی بازار را برای دارایی پایه بهبود می‌بخشند.

موارد استفاده: سفته بازی، پوشش ریسک و بازدهی

معاملات آتی دائمی به معامله‌گران اجازه می‌دهد تا روی حرکات قیمت در هر دو جهت گمانه‌زنی کنند. موقعیت‌های خرید (Long) از افزایش قیمت‌ها سود می‌برند، در حالی که موقعیت‌های فروش (Short) با کاهش قیمت‌ها سود می‌برند. انعطاف‌پذیری در موقعیت‌های خرید یا فروش (Long or Short) به ویژه برای پوشش ریسک (Hedge) ارزشمند است. به عنوان مثال، یک ماینر یا یک سرمایه‌گذار بلندمدت در بازار نقدی می‌تواند معاملات آتی دائمی را برای جبران ریسک نزولی انجام دهد. برخی از استراتژی‌ها با انتخاب طرفی که نرخ تأمین مالی را دریافت می‌کند، پرداخت‌های تأمین مالی را جمع‌آوری می‌کنند، در حالی که برخی دیگر با تغییر احساسات بازار، روی تغییرات در خود نرخ تأمین مالی شرط می‌بندند.

انواع قراردادهای دائمی: خطی در مقابل معکوس دائمی

قراردادهای آتی دائمی در قالب‌های مختلف مارجین و تسویه وجود دارند. رایج‌ترین انواع آنها خطی هستند که با استیبل کوین‌هایی مانند USDT یا USDC تسویه می‌شوند و قراردادهای آتی دائمی معکوس که با دارایی رمزنگاری شده اصلی مانند BTC یا ETH تسویه می‌شوند.

قراردادهای خطی، سود و زیان را با یک ارز پایدار قیمت‌گذاری و تسویه می‌کنند و PnL را برای معامله‌گرانی که موجودی خود را به دلار یا استیبل کوین نیز مدیریت می‌کنند، شهودی‌تر می‌کنند. قراردادهای دائمی معکوس، ارزش قرارداد را بر اساس دارایی پایه تعیین می‌کنند. به عنوان مثال، یک قرارداد دائمی معکوس بیت‌کوین از بیت‌کوین به عنوان وثیقه استفاده می‌کند و PnL را بر اساس بیت‌کوین تسویه می‌کند. قرار گرفتن در معرض ریسک دائمی معکوس می‌تواند زمانی جذاب باشد که معامله‌گر انتظار دارد دارایی پایه افزایش یابد، اما از آنجایی که ارزش وثیقه با بازار نوسان می‌کند، یک لایه اضافی از ریسک را ایجاد می‌کند.

معاملات آتی دائمی در مقابل معاملات آتی سنتی

قراردادهای آتی دائمی از چندین جهت کلیدی با قراردادهای آتی سنتی متفاوت هستند. بارزترین آنها عدم وجود تاریخ انقضا است. قراردادهای آتی سنتی معمولاً دارای تاریخ انقضای ماهانه یا سه ماهه هستند و معامله‌گران باید با نزدیک شدن به تاریخ، موقعیت‌های خود را تغییر دهند تا ریسک خود را حفظ کنند. قراردادهای آتی دائمی با استفاده از نرخ تأمین مالی برای همسو نگه داشتن قیمت‌ها با بازار نقدی، این مرحله عملیاتی را حذف می‌کنند. در حالی که قراردادهای آتی سنتی در زمان انقضا به بازار نقدی همگرا می‌شوند و سپس تسویه می‌شوند، قراردادهای آتی دائمی از پرداخت‌های تأمین مالی مداوم برای همسو کردن قیمت قرارداد بدون نیاز به تسویه فیزیکی یا نقدی در یک برنامه ثابت استفاده می‌کنند.

قراردادهای آتی سنتی همچنین تمایل دارند در مکان‌های تحت نظارت با یک مرکز تهاتر واحد معامله شوند، در حالی که قراردادهای آتی دائمی در درجه اول در صرافی‌های ارز دیجیتال که در سطح جهانی با چارچوب‌های انطباق مختلف فعالیت می‌کنند، معامله می‌شوند. در ایالات متحده، پیشنهادات صرافی توسط کمیسیون معاملات آتی کالا شکل می‌گیرد که بر بازارهای آتی و برخی مشتقات کریپتو نظارت دارد. در سطح بین‌المللی، صرافی‌ها می‌توانند قراردادهای آتی دائمی بیت‌کوین و طیف گسترده‌ای از قراردادهای دائمی آلت‌کوین را با سقف‌های اهرمی، ارزهای حاشیه‌ای و موتورهای ریسک مختلف فهرست کنند.

تاریخچه مختصر و چشم‌انداز بورس

مشتقات بیت کوین به سرعت تکامل یافته‌اند. مکان‌های اولیه مانند صرافی ICBIT مفهوم مشتقات کریپتو را به جامعه کوچکی از معامله‌گران معرفی کردند. معرفی سوآپ‌های دائمی، این طرح را محبوب کرد و رشد عظیمی در نقدینگی ایجاد کرد. امروزه، صرافی‌های کریپتو که معاملات آتی دائمی را فهرست می‌کنند، شامل پلتفرم‌هایی هستند که به خاطر دفاتر سفارش عمیق و گردش مالی روزانه زیاد شناخته شده‌اند. نام‌های محبوب در میان معامله‌گران ارزهای دیجیتال عبارتند از: بایننس, ، OKX، Bybit، BitMEX، Deribit، Kraken Futures و دیگران. مشارکت‌کنندگان نهادی همچنین قراردادهای آتی بیت‌کوین فهرست‌شده در گروه CME را تحت نظارت نظارتی ایالات متحده معامله می‌کنند، اگرچه قراردادهای آتی دائمی عموماً در پلتفرم‌های بین‌المللی بومی کریپتو ارائه می‌شوند.

هنگام انتخاب یک صرافی برای معامله قراردادهای آتی دائمی، عواملی مانند نقدینگی برای جفت‌های معاملاتی مورد نظر، قابلیت اطمینان موتور تطبیق در طول نوسانات بازار، ابزارهای مدیریت ریسک، صندوق‌های بیمه و ساختار کمیسیون صرافی را در نظر بگیرید. علاوه بر این، کیفیت فیدهای قیمت شاخص، شفافیت محاسبه نرخ تأمین مالی و اینکه آیا پلتفرم از قراردادهای دائمی خطی و معکوس پشتیبانی می‌کند یا خیر را بررسی کنید.

سازوکار اصلی: قیمت شاخص، قیمت قرارداد و اختلافات قیمت

قیمت قرارداد برای یک ابزار آتی دائمی به قیمت شاخصی وابسته است که منعکس کننده بازار نقدی پایه در چندین صرافی است. اگر قیمت آتی دائمی از قیمت نقدی بالاتر رود، نرخ تأمین مالی مثبت عموماً باعث می‌شود دارندگان موقعیت خرید در بازه بعدی به دارندگان موقعیت فروش پول بپردازند و فشار فروش را تحریک کند. اگر قیمت دائمی زیر قیمت نقدی باشد، نرخ تأمین مالی منفی به خریداران موقعیت خرید به قیمت فروشندگان موقعیت فروش پاداش می‌دهد و آنها را به خرید تشویق می‌کند. این پویایی، همراه با فرصت‌های آربیتراژ، قیمت‌ها را همسو نگه می‌دارد و از بازارهای مشتقات پایدار پشتیبانی می‌کند.

آربیتراژگران اختلافات قیمت بین قرارداد دائمی و قیمت شاخص را رصد می‌کنند. وقتی اختلافاتی ایجاد می‌شود، آنها استراتژی‌های خنثی بازار مانند موقعیت خرید به همراه موقعیت فروش دائمی یا موقعیت فروش به همراه موقعیت خرید دائمی را برای به دست آوردن اختلاف قیمت اجرا می‌کنند. این فعالیت رابطه بین قیمت‌های آتی و قیمت نقدی را تقویت می‌کند و کارایی بازار را افزایش می‌دهد.

سناریوهای مثال: موقعیت‌های خرید (Long) و فروش (Short)

معامله‌گری را در نظر بگیرید که انتظار دارد قیمت بیت‌کوین به دلیل بهبود احساسات بازار افزایش یابد. این معامله‌گر می‌تواند با استفاده از اهرم، یک موقعیت خرید (long position) در معاملات آتی دائمی بیت‌کوین باز کند و سرمایه کمتری را برای کنترل موقعیت‌های بزرگ‌تر اختصاص دهد. اگر بازار به نفع معامله حرکت کند، سودهای تحقق نیافته جمع می‌شوند و معامله‌گر می‌تواند در سطوح هدف، از موقعیت‌ها به طور جزئی یا کامل خارج شود. اگر قیمت کاهش یابد، معامله‌گر باید مارجین را کنترل کند تا از نقد شدن جلوگیری شود. ابزارهای پوشش ریسک مانند سفارش‌های حد ضرر و حد سود می‌توانند به مدیریت ریسک در شرایط بی‌ثبات کمک کنند.

از طرف دیگر، معامله‌گری که انتظار افت قیمت را دارد، می‌تواند یک موقعیت فروش (short position) باز کند. این یک روش کارآمد برای سودآوری از افت قیمت‌ها یا سرمایه‌گذاری‌های پوشش ریسک (hedge) است. اگر تامین مالی منفی باشد، ممکن است موقعیت فروش (short position) به موقعیت‌های خرید (long) سود برساند، بنابراین مهم است که پرداخت‌های دوره‌ای تامین مالی را در بازده مورد انتظار معامله در نظر بگیرید. مدیریت موقعیت شامل توجه به نرخ تامین مالی، حاشیه سود نگهداری (maintenance margin) و تأثیر بالقوه اهرم بالا در هنگام حرکات شدید بازار است.

استراتژی‌هایی برای معاملات آتی دائمی

معاملات آتی دائمی از طیف گسترده‌ای از استراتژی‌ها پشتیبانی می‌کند که با شرایط مختلف بازار و ریسک‌پذیری‌های مختلف مطابقت دارند.

معاملات جهت‌دار

معامله‌گران جهت‌دار از تحلیل تکنیکال، داده‌های درون زنجیره‌ای و ساختار بازار برای زمان‌بندی ورود و خروج استفاده می‌کنند. آن‌ها ممکن است موقعیت‌های خود را یک شبه یا چند روز نگه دارند و پرداخت‌های نرخ تأمین مالی را انجام دهند یا دریافت کنند. معاملات مومنتوم به دنبال شکست‌ها و ادامه روند هستند، در حالی که معاملات بازگشت به میانگین، افراط‌ها را زمانی که قیمت قرارداد از قیمت شاخص منحرف می‌شود، محو می‌کنند.

پوشش ریسک و انتقال ریسک

فعالان بازار نقدی از قراردادهای آتی دائمی برای پوشش ریسک استفاده می‌کنند. یک سرمایه‌گذار بلندمدت که بیت‌کوین دارد می‌تواند قراردادهای آتی دائمی بیت‌کوین را برای کاهش ریسک افت سرمایه، به صورت فروش استقراضی (Short) معامله کند. ماینرها می‌توانند برای قفل کردن درآمد مورد انتظار، به صورت فروش استقراضی معامله کنند. صرافی‌ها گاهی اوقات با استفاده از قراردادهای دائمی معکوس، موجودی خود را پوشش می‌دهند تا با بدهی‌ها مطابقت داشته باشند.

معاملات پایه و تأمین مالی

معامله‌گران بازار پایه، تفاوت بین قیمت‌های آتی و قیمت‌های نقدی را تجزیه و تحلیل می‌کنند و موقعیت‌هایی را اتخاذ می‌کنند که هنگام همگرایی بازار پایه، سود می‌برند. در بازارهای دائمی، نرخ تأمین مالی جایگزین همگرایی مبتنی بر زمان می‌شود، بنابراین استراتژی‌ها، تأمین مالی مورد انتظار را در مقابل روند قیمت بررسی می‌کنند. معامله‌گران ممکن است سمتی را که پرداخت تأمین مالی را دریافت می‌کند، نگه دارند یا وقتی شرایط بازار تغییر می‌کند، طرفین را برعکس کنند.

فرصت‌های آربیتراژ

آربیتراژ از اختلاف قیمت در صرافی‌ها یا بین بازار دائمی و بازار لحظه‌ای استفاده می‌کند. نمونه‌هایی از آن شامل استراتژی‌های نقدی و حمل، آربیتراژ بین صرافی‌ها و ثبت قیمت‌گذاری نادرست شاخص است. این رویکردها نیاز به اجرای قوی، کنترل ریسک و دسترسی سریع به ابزارهای نقدشونده برای به حداقل رساندن لغزش قیمت و ریسک صرافی دارند.

هزینه‌ها: کمیسیون بورس، تأمین مالی و لغزش قیمت

معاملات آتی دائمی شامل اجزای هزینه متعددی است. کمیسیون بورس برای هر معامله دریافت می‌شود و ممکن است برای سفارشات بازار و محدود متفاوت باشد. برنامه‌های کارمزد سازنده-گیرنده می‌تواند انگیزه‌ای برای تأمین نقدینگی باشد. نرخ تأمین مالی، به عنوان یک پرداخت دوره‌ای، می‌تواند به طور معناداری بر بازده در بازارهای رونددار تأثیر بگذارد. تأمین مالی مثبت بالا می‌تواند سودآوری خرید را کاهش دهد؛ تأمین مالی منفی می‌تواند سودآوری فروش را کاهش دهد.

لغزش قیمت و اسپرد نیز مرتبط هستند. در نوسانات بالا یا لحظات نقدینگی کم، قیمت اجرا ممکن است از قیمت نمایش داده شده منحرف شود، که می‌تواند بر هزینه‌های مؤثر تأثیر بگذارد. برای بهبود نتایج، معامله‌گران می‌توانند در صورت لزوم از سفارشات محدود استفاده کنند، پیش‌بینی‌های نرخ تأمین مالی را رصد کنند و در دوره‌هایی با نقدینگی بیشتر معامله کنند.

جذب سرمایه اولیه، وثیقه و راه‌اندازی

برای معامله قراردادهای آتی دائمی، معامله‌گران سرمایه اولیه را به شکل استیبل کوین یا دارایی پایه، بسته به نوع قرارداد، واریز می‌کنند. بسیاری از صرافی‌ها از وثیقه USDT یا USDC برای قراردادهای خطی و از کریپتوی پایه برای قراردادهای دائمی معکوس پشتیبانی می‌کنند. انتخاب وثیقه می‌تواند بر ریسک و ارز تعیین‌شده PnL تأثیر بگذارد.

تنظیم حساب اغلب شامل تأیید هویت در صورت لزوم توسط مقررات محلی، افشای ریسک و انتخاب حالت مارجین می‌شود. معامله‌گران باید قوانین انحلال، صندوق‌های بیمه و سابقه قطعی پلتفرم را بررسی کنند تا تاب‌آوری عملیاتی را در دوره‌های بی‌ثبات ارزیابی کنند. آزمایش ورود سفارش، قرار دادن حد ضرر و رفتار سیستم با استفاده از اندازه کوچک قبل از افزایش به موقعیت‌های بزرگتر بسیار مهم است.

ابزارهای مدیریت ریسک برای قراردادهای آتی دائمی

مدیریت دقیق ریسک، اساس معاملات آتی دائمی پایدار است. ابزارها و شیوه‌ها عبارتند از:

- تعیین قوانین شفاف برای تعیین اندازه موقعیت معاملاتی نسبت به حقوق صاحبان سهام، با توجه به اینکه اهرم بالا احتمال انحلال را در طول نوسانات بازار افزایش می‌دهد.

– استفاده از دستورهای حد ضرر و حد سود برای تعریف ریسک و تثبیت سود.

- نظارت بر حاشیه سود نگهداری و اضافه کردن وثیقه به صورت پیشگیرانه در صورت نیاز.

- اجتناب از ریسک تمرکز با تنوع‌بخشی در دارایی‌ها یا استراتژی‌ها.

- در نظر گرفتن نرخ تأمین مالی هنگام حفظ موقعیت‌ها در چندین چرخه هشت ساعته.

این شیوه‌ها به معامله‌گران کمک می‌کنند تا در جریان نوسانات نامطلوب بازار، موقعیت خود را باز نگه دارند و احتمال تسویه اجباری را کاهش دهند. آن‌ها همچنین با ایجاد تعادل بین پاداش بالقوه و ریسک تعریف‌شده، از عملکرد پایدار پشتیبانی می‌کنند.

انتخاب بهترین صرافی‌های کریپتو برای معاملات آتی دائمی

کیفیت محل معاملات به اندازه استراتژی اهمیت دارد. هنگام ارزیابی پلتفرم‌ها برای معاملات آتی دائمی، موارد زیر را در نظر بگیرید:

– عمق و نقدینگی برای بازارهایی که قصد تجارت در آنها را دارید.

– موتورهای ریسک قوی و صندوق‌های بیمه با سرمایه مناسب برای مدیریت انحلال‌ها و کاهش رویدادهای زیان اجتماعی.

- روش شفاف نرخ تأمین مالی و محاسبات قابل اعتماد شاخص حق بیمه، به ویژه در دوره‌های بی‌ثبات.

– در دسترس بودن قراردادهای دائمی خطی و معکوس، و همچنین گزینه‌هایی برای مارجین متقاطع و ایزوله.

- عملکرد API، انواع سفارش و پایداری پلتفرم تحت فشار.

- برنامه‌های کارمزد شفاف و سطوح رقابتی کمیسیون صرافی.

- وضعیت انطباق و چشم‌انداز نظارتی برای حوزه قضایی شما.

بسیاری از صرافی‌های بیت‌کوین، بخش‌های اختصاصی مشتقات را با فهرست‌های گسترده و دائمی ارائه می‌دهند. برخی، قراردادهای آتی دائمی بیت‌کوین را با اهرم بالا و کارمزد پایین برجسته می‌کنند، در حالی که برخی دیگر بر کنترل ریسک و محدودیت‌های اهرمی محافظه‌کارانه تأکید دارند. مجموعه ویژگی‌های پلتفرم را با اولویت‌های خود، چه مسیریابی پیشرفته سفارش، چه فهرست گسترده‌ای از قراردادها یا رعایت دقیق مقررات محلی، مطابقت دهید.

چشم‌انداز نظارتی و ملاحظات قضایی

مقررات مربوط به قراردادهای آتی دائمی در سراسر جهان به طور قابل توجهی متفاوت است. در ایالات متحده، کمیسیون معاملات آتی کالا بر بازارهای آتی نظارت دارد و در موارد خاص اقداماتی را در رابطه با مشتقات کریپتو انجام داده است. بسیاری از پلتفرم‌های متمرکز بر ایالات متحده، عرضه‌ها را به محصولات تنظیم‌شده مانند قراردادهای آتی استاندارد بیت‌کوین به جای قراردادهای دائمی محدود می‌کنند. در سطح بین‌المللی، بازارهای مشتقات بومی کریپتو با طیف گسترده‌ای از جفت‌های آتی دائمی و گزینه‌های اهرمی رونق می‌گیرند، اگرچه قوانین می‌توانند با اصلاح چارچوب‌های حوزه‌های قضایی تغییر کنند.

معامله‌گران باید وضعیت قانونی معاملات آتی دائمی در کشور خود را درک کنند، از جمله اینکه آیا صرافی‌های خاصی قابل دسترسی هستند، چه الزامات KYC اعمال می‌شود و چه حمایت‌هایی از سرمایه‌گذاران وجود دارد. رعایت این قوانین بر دسترسی به محصولات مبتنی بر نرخ تأمین مالی، سقف اهرم و توانایی معامله برخی از جفت‌های دارایی پایه تأثیر می‌گذارد.

بهترین شیوه‌های عملیاتی برای قراردادهای آتی دائمی

موفقیت در معاملات آتی دائمی به رویکردی منظم به فرآیند بستگی دارد، نه فقط زمان‌بندی بازار. برای بررسی‌های قبل از معامله، نظارت زنده و تحلیل پس از معامله، روال‌های روشنی را در پیش بگیرید. برای اصلاح اجرا، گزارش‌هایی از هزینه‌های نرخ تأمین مالی، منطق ورود و خروج و لغزش قیمت (اسلیپیج) نگه دارید. برای ایمنی حساب، از کلیدهای امنیتی سخت‌افزاری و کنترل‌های امنیتی صرافی استفاده کنید. در صورت امکان، قبل از مقیاس‌بندی، استراتژی‌های جدید را با اندازه کوچکتر آزمایش کنید و از معامله در زمانی که قابلیت اطمینان پلتفرم یا شرایط بازار نامشخص است، خودداری کنید.

اشتباهات رایجی که باید از آنها اجتناب کنید

معاملات آتی دائمی، معامله‌گرانی را جذب می‌کند که به دنبال اهرم بالا و نتایج سریع هستند، اما چندین مشکل در طول چرخه‌ها تکرار می‌شوند:

– استفاده بیش از حد از اهرم بدون محاسبه صحیح آستانه‌های انحلال.

- نادیده گرفتن نرخ تأمین مالی و اثر مرکب آن در طول زمان.

– عدم قرار دادن سفارش‌های حد ضرر یا مدیریت وثیقه در طول نوسانات بازار.

– دنبال کردن قراردادهای کم‌نقدینگی با اسپردهای بالا و لغزش قیمت بالا.

- تکیه بر یک مرکز تبادل اطلاعات واحد بدون برنامه‌های احتمالی برای قطعی یا تعمیر و نگهداری.

یک رویکرد سنجیده با محدودیت‌های ریسک مشخص، استراتژی‌های متنوع و آگاهی از سیاست‌های بورس، این خطرات را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

آینده‌های دائمی در عمل: طرح کلی گام به گام

برای معامله‌گران تازه‌کار در معاملات آتی دائمی، یک رویکرد ساختاریافته به کاهش عدم قطعیت کمک می‌کند:

۱. یک صرافی معتبر با نقدینگی قوی برای جفت ارزهای مورد نظر و یک روش نرخ تأمین مالی شفاف انتخاب کنید.

۲. بر اساس ترجیحات وثیقه و ارزش PnL، تصمیم بگیرید که آیا از قراردادهای دائمی خطی یا معکوس استفاده کنید.

۳. سرمایه اولیه را واریز کنید و حالت مارجین را تنظیم کنید. حداکثر اهرم را برای هر معامله در طرح خود تعریف کنید.

۴. شرایط بازار، از جمله روند، نوسانات و نرخ تأمین مالی مورد انتظار را تجزیه و تحلیل کنید. شاخص حق بیمه را برای اختلافات قیمت بررسی کنید.

۵. در صورت امکان، برای مدیریت هزینه‌های اجرا، ورودی‌ها را با سفارش‌های محدود ثبت کنید و بلافاصله سطوح توقف ضرر و دریافت سود را تعیین کنید.

۶. حاشیه سود ثابت، سود و زیان تحقق نیافته و برنامه‌های پرداخت بودجه را رصد کنید. در صورت تغییر شرایط، موقعیت‌ها را به صورت پیشگیرانه تنظیم یا از آنها خارج شوید.

۷. نتایج، شامل کمیسیون صرافی، پرداخت‌های تأمین مالی و لغزش قیمت (اسلیپیج)، را برای اصلاح معاملات آینده ثبت کنید.

چه کسی باید معاملات آتی دائمی انجام دهد؟

معاملات آتی دائمی برای معامله‌گرانی که قراردادهای مشتقه، مارجین و اهرم را درک می‌کنند، مناسب است. این معاملات برای پوشش‌دهندگان ریسک که به دنبال کاهش ریسک در دارایی‌های نقدی هستند و برای معامله‌گران باتجربه که به دنبال سفته‌بازی روی حرکات قیمت کوتاه‌مدت با سرمایه کمتر هستند، مفید است. شرکت‌کنندگان جدید باید با اندازه کوچک و اهرم پایین‌تر شروع کنند و تا زمانی که با سازوکار پرداخت‌های نرخ تأمین مالی و فرآیندهای انحلال آشنا شوند، بر ابزارهای مدیریت ریسک تمرکز کنند.

قراردادهای آتی دائمی بیت کوین و فراتر از آن

قراردادهای آتی دائمی بیت کوین همچنان نقدشونده‌ترین ابزار در بازارهای مشتقات کریپتو هستند. بازار نقدی عمیق بیت کوین، علاقه نهادی زیاد و زیرساخت قوی مشتقات به نقدینگی بیشتر و اسپرد کمتر کمک می‌کند. فراتر از بیت کوین، صرافی‌ها قراردادهای دائمی روی اتر، آلت کوین‌های اصلی و شاخص‌های مبتنی بر بخش را فهرست می‌کنند. رفتار نقدینگی و نرخ تأمین مالی می‌تواند در دارایی‌های مختلف متفاوت باشد، بنابراین معامله‌گران باید اندازه موقعیت و انتظارات خود را بر این اساس تطبیق دهند.

شرایط بازار و ملاحظات عملکردی

استراتژی‌های مختلف تحت شرایط مختلف بازار بهترین عملکرد را دارند. رویکردهای دنبال‌کننده روند، حرکات پایدار را ترجیح می‌دهند، در حالی که معاملات بازگشت به میانگین، محیط‌های با محدوده ثابت را ترجیح می‌دهند. نرخ‌های تأمین مالی در طول روندهای صعودی قوی مثبت‌تر و در طول روندهای نزولی شدید منفی‌تر می‌شوند و بر هزینه نگهداری موقعیت‌ها تأثیر می‌گذارند. درک چگونگی تعامل نرخ تأمین مالی با نوسانات و نحوه واکنش قیمت‌های قرارداد به رویدادهای نقدینگی می‌تواند زمان‌بندی و کنترل ریسک را بهبود بخشد.

نکات پایانی در مورد معاملات آتی دائمی

قراردادهای آتی دائمی، انعطاف‌پذیری باز نگه داشتن موقعیت‌ها به طور نامحدود را با دقت در معرض ریسک اهرمی ترکیب می‌کنند. آن‌ها معامله‌گران را قادر می‌سازند تا با ابزارهایی که امکان موقعیت‌های خرید یا فروش، پوشش ریسک لحظه‌ای و دنبال کردن فرصت‌های آربیتراژ را فراهم می‌کنند، در بازارهای ارزهای دیجیتال حرکت کنند. عدم وجود تاریخ انقضای ثابت، هزینه‌های عملیاتی را ساده می‌کند، در حالی که مکانیسم نرخ تأمین مالی، قیمت‌های آتی را به بازار لحظه‌ای مربوطه محدود نگه می‌دارد. مانند تمام ابزارهای مالی، موفقیت از اجرای منظم، مدیریت ریسک قوی و انتخاب دقیق محل معامله حاصل می‌شود.

سوالات متداول: قراردادهای آتی دائمی

چه مدت می‌توانید قراردادهای آتی دائمی را نگه دارید؟

شما می‌توانید قراردادهای آتی دائمی را به طور نامحدود نگه دارید، تا زمانی که الزامات مارجین را برآورده کنید و موقعیت را بالاتر از آستانه مارجین نگهداری نگه دارید. از آنجا که تاریخ انقضای ثابتی وجود ندارد، موقعیت‌ها را می‌توان به طور نامحدود با معاملات مداوم شبانه‌روزی نگه داشت. با این حال، مکانیسم نرخ تأمین مالی منجر به انتقال دوره‌ای پرداخت بین موقعیت‌های خرید و فروش، معمولاً هر هشت ساعت، می‌شود، بنابراین هزینه یا سود اقتصادی نگه داشتن یک موقعیت در طول زمان به نرخ تأمین مالی، کمیسیون مبادله و حرکات قیمت بستگی دارد. معامله‌گران باید مارجین، برنامه‌های تأمین مالی و شرایط بازار را رصد کنند تا از انحلال جلوگیری کنند و ارزیابی کنند که آیا حفظ موقعیت همچنان جذاب است یا خیر.

آیا قراردادهای آتی دائمی در ایالات متحده قانونی هستند؟

دسترسی به قراردادهای آتی دائمی در ایالات متحده به دلیل چشم‌انداز نظارتی محدود است. کمیسیون معاملات آتی کالا بر قراردادهای آتی و برخی از بازارهای مشتقات کریپتو نظارت دارد و بسیاری از صرافی‌های مستقر در ایالات متحده قراردادهای دائمی را به ساکنان ایالات متحده ارائه نمی‌دهند. در عوض، معامله‌گران آمریکایی معمولاً به قراردادهای آتی بیت‌کوین تحت نظارت فهرست‌شده در مکان‌هایی مانند گروه CME دسترسی دارند که قراردادهای آتی استاندارد با تاریخ انقضا هستند و نه قراردادهای آتی دائمی. در سطح بین‌المللی، بسیاری از صرافی‌های کریپتو قراردادهای دائمی را فهرست می‌کنند، اما دسترسی به آنها به صلاحیت قضایی و مقررات محلی شما بستگی دارد. همیشه قوانین مربوط به مکان خود و سیاست‌های انطباق صرافی که قصد استفاده از آن را دارید، بررسی کنید.

چهار نوع قرارداد آتی کدامند؟

در بازارهای مشتقات، قراردادهای آتی را می‌توان به چندین روش طبقه‌بندی کرد. یک طبقه‌بندی رایج شامل قراردادهای آتی کالا، قراردادهای آتی مالی، قراردادهای آتی ارز و قراردادهای آتی شاخص سهام است. در بازارهای ارزهای دیجیتال، معامله‌گران همچنین با قراردادهای آتی خطی که در استیبل کوین‌ها تسویه می‌شوند، قراردادهای معکوس که در دارایی پایه تسویه می‌شوند و قراردادهای آتی دائمی که فاقد تاریخ انقضای ثابت هستند، مواجه می‌شوند. قراردادهای آتی سنتی در کالاها و ابزارهای مالی با تاریخ انقضا استاندارد شده‌اند، در حالی که قراردادهای دائمی برای همسو نگه داشتن قیمت‌ها با بازار نقدی پایه به مکانیسم نرخ تأمین مالی متکی هستند.

تفاوت بین معاملات آتی استاندارد و معاملات آتی دائمی چیست؟

قراردادهای آتی استاندارد که به آنها قراردادهای آتی سنتی نیز گفته می‌شود، با تاریخ انقضای ثابتی فهرست می‌شوند و با نزدیک شدن به آن تاریخ، به قیمت لحظه‌ای همگرا می‌شوند. معامله‌گران اغلب موقعیت‌های خود را برای حفظ ریسک در طول ماه‌های تقویمی تغییر می‌دهند. قراردادهای آتی دائمی، برخلاف قراردادهای آتی سنتی، منقضی نمی‌شوند و در عوض از یک مکانیسم نرخ تأمین مالی برای همسو کردن قیمت قرارداد با قیمت لحظه‌ای دارایی پایه استفاده می‌کنند. در نتیجه، معامله‌گران می‌توانند یک موقعیت را بدون تغییر باز نگه دارند، اما به صورت دوره‌ای وجه پرداخت یا دریافت می‌کنند و باید ریسک‌های مارجین و نقدینگی را به طور مداوم مدیریت کنند. هر دو ابزار امکان معاملات اهرمی را فراهم می‌کنند و می‌توانند برای پوشش ریسک، سفته‌بازی و آربیتراژ مورد استفاده قرار گیرند، اگرچه مشخصات عملیاتی و حمل و نقل آنها تفاوت قابل توجهی دارد.